İnsanlar genellikle dünyevi değerlere öncelik verir, servet hırsına kapılarak, haram helal demeden bir ömrü gafil bir şekilde geçirerek heba ederler:
"(Çoğunuz) bu geçici hayatı seviyorsunuz, ama öteki dünyayı (ve hesap gününü) hiç düşünmüyorsunuz!" (Kıyamet, 75/20-21)

Müminler olarak ilgilerimizi ve sevgilerimizi, dünyada şeytanın askerlerine karşı kazanacağımız zaferlere, ahirette elde edeceğimiz cennetlere ve ilahi rızaya yöneltmeliyiz; böylece sevme-bir değere bağlanma ihtiyaçlarını doğru alanda gidermiş olacağız. Sâf Sûresi ayetleri, neyi sevip sevmeyeceğimize ilişkin özgün bir karşılaştırma ile bilinçleri körelmeyenlere yol göstermektedir.

Allah, kendi yolunda kenetlenmiş bir duvar gibi saf bağlayarak savaşanları sever. (Saf-4)
Seveceğiniz bir şey daha var: Allah'tan yardım ve yakın bir fetih.. Müminleri müjdele.(Saf-13)

Sevme konusunda müminler için her zaman ahiretin önceliği vardır: Dünyaya aşırı bir tutkuyla bağlılık, asli sorumlulukların unutulmasına, bu alemde varoluş nedeninin kalplerden, gönüllerden çıkmasına sebep olur, onun yerine de dünyanın ve onun geçici değerlerinin yüreklere çöreklenmesine yol açar, hatta başkalarına da asıl hakikatin ne olduğu gerçeğini unutturmaya çalışarak onları da ateşe sürüklerler. Nihayet geri dönülmesi imkansız bir gerçek olan ölüm gelip çattığında imkanlar tükenmiş, fırsatlar boşa harcanmış, kurtuluş ümidi kalmamıştır. Dünyevi değerlerle olan ilişkilerimiz belli ölçülerde olmalıdır. Çünkü dünyevi değerlere olan sevgisi ölçüyü aşanların ahiretten bir nasipleri olmayacaktır.

Dünyaya aşırı düşkünlük insanları cimri yapar ve Allah yolunda infaktan, ihtiyaç sahiplerine harcamaktan alıkoyar. Öte yandan biz müminler ise ahirete öncelik verir, dünyevi değerlere bağlanarak ölçüsüz bir şekilde sevemeyiz; elimizdeki hoşlandığımız değerleri infak etmekten -O'nun uğrunda feda etmekten- imtina edemeyiz.
Yetimi iter/kakar, fakire ve düşküne yardım eli uzatmaz dünyaya aşırı düşkün olanlar.

Kurtuluşun bu saydıklarımızı yapıp/yapmamakta olduğunu bilmemiz dileğiyle.. Allah'a emanet olun.
Vesselam...

Allah bir ayeti kerimede "...mallarıyla ve canlarıyla cihad ederler..(Nisa/95)" diyor Kuran'da. Burada malların canlardan önce zikredilmesi, dikkate şayandır.

İnsanoğlunun dünyaya olan bağlılığının derecesini göstermek için güzel bir ayettir bu.
İnsanoğlunun mala olan düşkünlüğü o derece şiddetlidir ki, candan önce zikredilmiştir.Dünyevi bağlılık, insana candan daha tatlıdır.

Bir çok insan için malından olmak canından olmaktan daha ağır gelir ki; insanlar servetlerini kaybettiklerinde kendilerini de kaybederler ve intihara kadar sürüklenirler.
Bu bakımdan Allah bunun vurgusunu yukarıdaki ayrette, ilk önce zikretmekle yapmıştır.

Buna karşılık Allah; müminler için "(onlar) dünya hayatını ahiret hayatı karşılığında satarlar.... (Nisa/74)" diyor.İşte müminin hayata ve ahirete bakışı budur.Ötesi yalan.
Sağol hocam.iyi bir paylaşım.Allah razı olsun..