Kuran; hemen her Peygamberin Allah'a şikayetinden, yakınmalarından bahseder.Birden fazla şikayeti olan Peygamberler vardır.Son Peygamber'in ise, tek bir şikayeti vardır.Oda şudur;
"Resul diyecektir ki: Ey Rabbim! Benim toplumum şu Kuran'ı devre dışı tuttular, yüzüstü bıraktılar, hayatın dışına ittiler.(Furkan/30)"

İşte Allah'ın elçisi son Peygamber'in büyük huzurdaki şikayeti budur. Bu şikayet, ne için titrememiz gerektiğini çok güzel anlatmaktadır. Ne yazık ki ümmet, Kuran'ı rafa kaldırmıştır.

Ayetin açıkça ifade ettiği ve Resulün şikayeti kısaca şudur."Rabbim, toplumum görünüşte Kuran'ı tuttular, aldılar; ama gerçekte onu, hayatın dışına itip terkettiler,iş görmez hale getirdiler.."

Bu çok vahim bir durumdur. Çünkü; Dinin arkasından Vahy'i çıkarmak, Allah'ı hüküm kaynağı olmaktan çıkarmaktır.
Gerçekten de bu gün insanlar; Allah'ı hüküm kaynağı olmaktan çıkarmış, ve İslam dünyasını kahırlı bir deizm'in pençesinde kıvranır hale düşürmüştür. Allah'ın hükmetmesi demek, Kuran'ın hükmetmesi demektir dendiğinde ise, bu insanlar sizi dinsizlikle suçlayıp her türlü karalamaya maruz bırakmaktadırlar.

Kuran; bu gibilerin karekterlerini bakınız nasıl ortaya koymaktadır. "Rabbini sadece ve sadece Kuran'da andığın zaman nefretle arkalarını dönüp giderler."(İsra/46)
ve
"Allah, yalnızca Allah anıldığı vakit, ahirete inanmayanların kalpleri nefretle ürperir de Allah'ın dışındakiler anıldığında hemencecik yüzleri gülüverir." (Zümer/45)
ve
"İşte bu ümmetiniz,bir tek ümmettir ve ben de sizin Rabbinizi; Ohalde benden korkun. Hal böyle iken onlar işlerini aralarında parçalayıp çeşit çeşit kitaplara ayırdılar. Her hizip kendi elinde bulunanla sevinip avunmaktadır. Artık onları, belirli bir süreye kadar kendi gafletleri içinde bırak!"(Mü'minun/52-54)

Bu ayetlerin dile getirdiği hakikat şudur;
Tek Allah'ın, Tek olan Dininin yani Tevhidin kaynağı da tektir. Ve o kaynak Kuran'dır. Allah'ı, nefislerinin arzularına göre değil de O'nun istediği gibi anmak sevdasında olanlar, Allah'ı yalnız Kuran'dan öğrenmek ve dinlemek zorundadırlar.

Bu açıdan bakıldığında, bu gün İslam Dünyası Bir Tevhid manzarasından çok, bir şirk manzarasına daha yakın görünmektedirler. Bu adeta bir şirket manzarasıdır. İşte bu şirket manzarası içinde, Kuran en iyi ihtimalle üçüncü, dördüncü sırada bir söz hakkına sahip bulunmaktadır. Hz. İsa'nın emanetinin başına getirdiklerini tenkit edenler, Hz. Muhammed emanetinin başına ondan daha korkuncunu getirmişlerdir.Ortada bir kaç İncilin bulunmasını tutarsızlık sayarken, Din adına bir düzineden fazla kitabı dokunulmaz kaynak kabul edip, Kuran'ı hüküm makamından indirdiklerini hiç bir tevil gizleyemez.

Bunun yanısıra, Kuran'ın bir kısmının nesh edildiğini söyleyip devre dışı bırakmışlardır.Daha büyük bir kısmını ise; Müteşabih'leri ( rölativite alanları sunan benzer anlamlı ayetleri) Allah dışında hiç kimse bilmez, uydurmasıyla saf dışı etmişlerdir. Griye kalan %15-20 lik kısım da "Eski ulema efendilerimiz, hazretlerimiz dışında kimse anlayamaz." tabusuyla insanın tetkik ve yayrarlanma alanı dışına çıkarılmıştır. Toplumun geneline kala-kala , kandillerde ve özel gecelerde okuyabildikleri ve ölülerine gönderebildikleri bir kaç satır kalmıştır. Kısacası; din hayatının faturası Kuran'a çıkarılırken, kotarıcılık ve yöneticiliği şunun-bunun düzenlediği kitaplara bırakılmıştır.
İşte Kuran'ı kucağında taşıdığı halde devre dışı bırakmak budur..

Allah dinini şirket tasallutundan kurtarıp, Allah'ın kitabına teslim edecek tevhid erleri beklemekteyiz. Onların İbrahimi cesaretlerini ve eylemlerini beklemekteyiz.Resulün şikayetiyle gelecek korkunç azaptan ancak bu erler sayesinde kurtulabiliriz.